پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۸

در سمجی چون توانم آرامیدن

کز تنگی آن نمی توان خسبیدن

یارب که همی به چشم خواهم دیدن

جایی که در او فراخ بتوان دیدن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۰چون گل ز غمت دریده ام پیراهن
  2. شمارهٔ ۳۰۱سر کردمت ای نگار چون تو سر من
  3. شمارهٔ ۳۰۲چنگم به چهار شاخ زد پیراهن
  4. شمارهٔ ۳۰۳چون دانش بود مهربان دایه من
  5. شمارهٔ ۳۰۴چشم و دهن آن صنم لاله رخان
  6. شمارهٔ ۳۰۵با کس غم تو بیش نخواهم گفتم
  7. شمارهٔ ۳۰۶این دیبه دو روی به کلک دو زبان
  8. شمارهٔ ۳۰۷تا نسبت کرد اخوت شعر به من
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.