پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۴

چشم و دهن آن صنم لاله رخان

از پسته و بادام کشیده ست نشان

از بس تنگی که دارد این چشم و دهان

نه گریه در این گنجد نه خنده در آن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۶این دیبه دو روی به کلک دو زبان
  2. شمارهٔ ۳۰۷تا نسبت کرد اخوت شعر به من
  3. شمارهٔ ۳۰۸آنکو دارد چو سیم و شر لب و تن
  4. شمارهٔ ۳۰۹از چشم من ار سرشک بتوان رفتن
  5. شمارهٔ ۳۱۰از کفر کشد زریر شیبانی کین
  6. شمارهٔ ۳۱۱ای برتر من کرده هزاران احسان
  7. شمارهٔ ۳۱۲در خدمت طاهر علی بارم جان
  8. شمارهٔ ۳۱۳ایزد که همی کرد مرکب تن و جان
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.