پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۹

از چشم من ار سرشک بتوان رفتن

بس در گرانمایه که بتوان سفتن

ور بی تو بود هیچ به نتوان خفتن

کاری باشد چنانکه نتوان گفتن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۱ای برتر من کرده هزاران احسان
  2. شمارهٔ ۳۱۲در خدمت طاهر علی بارم جان
  3. شمارهٔ ۳۱۳ایزد که همی کرد مرکب تن و جان
  4. شمارهٔ ۳۱۴ای پای برنجن من ای بند گران
  5. شمارهٔ ۳۱۵چون قمری زار زار می نالم من
  6. شمارهٔ ۳۱۶ای شاه به بیشه عزم ناگاهان کن
  7. شمارهٔ ۳۱۷زنده به تو مانده ام من ای جان جهان
  8. شمارهٔ ۳۱۸انده چه خورم چراست اندر خوردن
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.