پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۳

هر گه که تو را به رهگذاری بینم

از سایه ت بر زمین نگاری بینم

از رشگ دلم چو کفته ناری بینم

گر با تو جز از سایه ت یاری بینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۵با خود گفتم که من عیال تو شدم
  2. شمارهٔ ۲۹۶آنکو گوید هست قضا تیشه من
  3. شمارهٔ ۲۹۷تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
  4. شمارهٔ ۲۹۸در سمجی چون توانم آرامیدن
  5. شمارهٔ ۲۹۹هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن
  6. شمارهٔ ۳۰۰چون گل ز غمت دریده ام پیراهن
  7. شمارهٔ ۳۰۱سر کردمت ای نگار چون تو سر من
  8. شمارهٔ ۳۰۲چنگم به چهار شاخ زد پیراهن
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.