پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۲

آنم که اگر به خلد جایی سازم

حورالعین را کشید باید نازم

رضوان سبک ار پیش نیاید بازم

بر تابم روی و سوی دوزخ تازم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۴دیده همه شب ز خواب خوش بردوزم
  2. شمارهٔ ۲۹۵با خود گفتم که من عیال تو شدم
  3. شمارهٔ ۲۹۶آنکو گوید هست قضا تیشه من
  4. شمارهٔ ۲۹۷تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
  5. شمارهٔ ۲۹۸در سمجی چون توانم آرامیدن
  6. شمارهٔ ۲۹۹هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن
  7. شمارهٔ ۳۰۰چون گل ز غمت دریده ام پیراهن
  8. شمارهٔ ۳۰۱سر کردمت ای نگار چون تو سر من
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.