پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۱

در تاریکی ز بس که می بنشینم

در روز چو شب پرک همی بد بینم

باشد چو شب ار خوابگهی بگزینم

از پهلو و دست بستر و بالینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۳هر گه که تو را به رهگذاری بینم
  2. شمارهٔ ۲۹۴دیده همه شب ز خواب خوش بردوزم
  3. شمارهٔ ۲۹۵با خود گفتم که من عیال تو شدم
  4. شمارهٔ ۲۹۶آنکو گوید هست قضا تیشه من
  5. شمارهٔ ۲۹۷تا خسته دل مرا بریده ست ز تن
  6. شمارهٔ ۲۹۸در سمجی چون توانم آرامیدن
  7. شمارهٔ ۲۹۹هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن
  8. شمارهٔ ۳۰۰چون گل ز غمت دریده ام پیراهن
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.