پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۴

آن خط پر بلا که در آغاز رستن است

با او چه فتنه ها که در انبار رستن است

ساکن تری که می دمد آن سبزه بر گلت

نی کاهلی که سبزه ات از باز رستن است

آغاز خط به ما منما و مکش، ازانک

هر آفتی که هست، در آغاز رستن است

با ما روا مدار که آید برون ز پوست

آن دشمن کشنده که بر ساز رستن است

ترسم که راز خسرو از این دل برون دمد

خط با لبت نهفته که در راز رستن است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱۶من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست
  2. شمارهٔ ۳۱۷ای آفتاب تافته از روی انورت
  3. شمارهٔ ۳۱۸گیرم که نیست پرسش آزادگان فنت
  4. شمارهٔ ۳۱۹ز آنگهی که دل من به سوی یار من است
  5. شمارهٔ ۳۲۰ز بس که گوش جهانی پر از فغان من است
  6. شمارهٔ ۳۲۱ز خون دل که به رخسار ماجرای من است
  7. شمارهٔ ۳۲۲رخت ولایت چشم پر آب را بگرفت
  8. شمارهٔ ۳۲۳مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.