پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۸۵

غمت با این و با آن گفتم، نگفتم

اگر چه ترک جان گفتم، نگفتم

ترا جان گفتم، ای دلبر تو دانی

که من این از زبان گفتم، نگفتم

به خاموشی بکش مسکین منی را

چنین ار یا چنان گفتم، نگفتم

خوش آن لحظه که تو گویی به صد ناز

«همین داد کان فلان گفتم، نگفتم »

به گوشت گر چه گفتم راز خسرو

تو گویی «بود آن گفتم، نگفتم »

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۸۷به دست باد، کان سو جان فرستم
  2. شمارهٔ ۱۲۸۸پری رویی که من حیران اویم
  3. شمارهٔ ۱۲۸۹دل بی عشق را من دل نگویم
  4. شمارهٔ ۱۲۹۰ز عشقت بیقرارم، با که گویم؟
  5. شمارهٔ ۱۲۹۱نهانی چند سوی یار بینم
  6. شمارهٔ ۱۲۹۲منت هر شب که گرد کوی گردم
  7. شمارهٔ ۱۲۹۳ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم
  8. شمارهٔ ۱۲۹۴لبالب کن قدح ساقی که مستم
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.