کمال خجندی
شمارهٔ ۲۷۱
وصل بتان خانه براندازم آرزوست
ساقی بیا که باده و دمسازم آرزوست
چنگِ خمیده قامتِ بسیار گو کجاست
کان پیر خشک مغزِ تر آوازم آرزوست
نی خوش حریف مست نواز است و چنگ نیز
زینها به یک دو محرم همرازم آرزوست
دوشم به یک دو نغمه چه خوش وقت ساخت چنگ
ای مطرب آن دو نغمه خوش، بازم آرزوست
در قلب نیزه بازی مژگان آن پری
خونریز این دو چشم نظربازم آرزوست
بر مرغ جان فضای جهان است چون قفس
تا در هوای کوی تو پروازم آرزوست
از بهر پاس خاطر تبریزیان کمال
با ساربان مگوی که شیرازم آرزوست