پرش به محتوای اصلی
کمال خجندی کمال خجندی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۰

عشق در طینت دلها نمک است

شور عاشق رسما تا سمک است

پر پر از عشق به بال ملکی

که اولی اجنحه وصف ملک است

نقد قلب و سرة عالم را

عشق صراف و محبت محک است

زاهد حاسد ازین راه بروب

که حسد در ره پاکان خسک است

سر بلندی طلبی عشق گزین

عیسی از عشق به بام فلک است

عشق در عید و به روزه هنوز

رمضان است و در آن نیز شک است

هفت بیت تو درین گفته کمال

هریک از معنی هر هفت یک است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۲علم و تقوی سر به سر دعوی است معنی دیگر است
  2. شمارهٔ ۲۰۳عمریست که با او دل مسکین نگران است
  3. شمارهٔ ۲۰۴عهد تو سست و وعده ها خام است
  4. شمارهٔ ۲۰۵عید شد خواهیم دیدن ماه یعنی روی دوست
  5. شمارهٔ ۲۰۶غارت چشم تو ما را مفلس و بیچاره ساخت
  6. شمارهٔ ۲۰۷غمت دارم مرا شادی همین است
  7. شمارهٔ ۲۰۸غمت ریخت خونم شهادت همین است
  8. شمارهٔ ۲۰۹غم عشق را هیچ تدبیر نیست
همه‌ی غزلیات ←

کمال خجندی درباره‌ی کمال خجندی

کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل‌ سرایی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.