پرش به محتوای اصلی
خیالی بخارایی خیالی بخارایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۳

گر به رویت کنند نسبت حور

جان من نسبتی ست دورادور

سرِ کویِ تو تا ندید، نشد

باغ فردوس معترف به قصور

آن چنان شد ز رشک روی تو ماه

که نمانده ست در رخ او نور

هرکسی چون به دور نرگس تو

مست جام غم است نامخمور

ما به سودای ابرویت آن به

که نگیریم گوشه‌ای و حضور

ای خیالی ز ننگ میری به

که به نام نکو شوی مشهور

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۵ما را ز روزگار غمِ روزگار بس
  2. شمارهٔ ۲۶۶آب شد پیش لبت قند چو تر کردیمش
  3. شمارهٔ ۲۶۷آن دل که به فن برد ز من غمزهٔ مستش
  4. شمارهٔ ۲۶۸آنکه رحمی نیست بر حال منش
  5. شمارهٔ ۲۶۹اشکِ چشم من که جان نقد روان می‌خواندش
  6. شمارهٔ ۲۷۰اگر در بند سودا نیست با من زلف مشکینش
  7. شمارهٔ ۲۷۱تا در دلت غمی بوَد از دلپذیر خویش
  8. شمارهٔ ۲۷۲چه کرد سرو به قدّت که بر کشیدندش
همه‌ی غزلیات ←

خیالی بخارایی درباره‌ی خیالی بخارایی

احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی ن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.