پرش به محتوای اصلی
خیالی بخارایی خیالی بخارایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۴

دل نه جز غصّه محرمی دارد

نه به جز ناله همدمی دارد

دهنت تازه کرد ریش دلم

گرچه در حقه مرهمی دارد

تو نه آنی که گر بمیرم من

از غم من تو را غمی دارد

چه نهان دارم ای رقیب از تو

که به تو هرگزم نمی دارد

بازم آواز نی ببرد از هوش

وقت نی خوش که خوش دمی دارد

تا خیالی به ترک عالم گفت

به سر خویش عالمی دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۶دلم جز با غمت خرّم نباشد
  2. شمارهٔ ۱۷۷دلِ شکسته چو در آرزوی لعل تو خون شد
  3. شمارهٔ ۱۷۸دل جفای خطت از دور قمر می‌داند
  4. شمارهٔ ۱۷۹دلم از زلف تو پا بستهٔ سودا آمد
  5. شمارهٔ ۱۸۰دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید
  6. شمارهٔ ۱۸۱دوش می گفتم که ماه این دلفروزی از که دید
  7. شمارهٔ ۱۸۲راستی را شیوه‌ای کآن سرو قامت می‌کند
  8. شمارهٔ ۱۸۳روی تو طعنه بر گُل سیراب می‌زند
همه‌ی غزلیات ←

خیالی بخارایی درباره‌ی خیالی بخارایی

احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی ن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.