خاقانی
شمارهٔ ۲۴۶
آن به من می‌رسد ز سختی و رنج
که به جان مرگ را خریدارم
جای من نقطه‌ای است گوئی راست
زانکه سرگشته زیر پرگارم
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۴۸ - در مرثیهٔ عمدة الدینفرزند بمرد و مقتدا هم
- شمارهٔ ۲۴۹برد بیرون مرا ز ظلمت شک
- شمارهٔ ۲۵۰دلی داشتم وقتی، اکنون ندارم
- شمارهٔ ۲۵۱غم عمری که شد چرا نخورم
- شمارهٔ ۲۵۲ - در شکر ایادی و انعام رئیس شمس الدین والی ارجیشرفیقا شناسی که من ز اهل شروان
- شمارهٔ ۲۵۳نه سیل است طوفان نوح است ویحک
- شمارهٔ ۲۵۴فلک خاک در میر است و من هم
- شمارهٔ ۲۵۵ - در طیبتمن این دو لفظ مثل سازم از کلام عوام
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.