پرش به محتوای اصلی
افسر کرمانی افسر کرمانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۶

مرا ز دست تو دانی،‌ چها بسر گذرد

چها به من، ز تو ای شوخ سیمبر گذرد

گذشت روز وصال تو و همی شادم

که شام هجر تواش، نیز بر اثر گذرد

بجز دو سنبل مشکین فراز نخل قدت

که دیده مشک تر، از سرو کاشمر گذرد

به شام هجر تو، بس شعله ها که زآه دلم

شهاب وار، ز خاور به باختر گذرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۸از جان بگسل، صحبت جانانه به دست آر
  2. شمارهٔ ۹۹تهی شد کاسه از می، کیسه از زر
  3. شمارهٔ ۱۰۰ما را، ز دل، اندر غم دلبر، گله بسیار
  4. شمارهٔ ۱۰۱نظاره کردی بر کشتنم، نظاره دیگر
  5. شمارهٔ ۱۰۲کیست آن سرو صنوبر قد طوبی رفتار
  6. شمارهٔ ۱۰۳ای ز شرم عارضت در کاستن جرم قمر
  7. شمارهٔ ۱۰۴ای ز ماه طلعتت خورشید تابان شرمسار
  8. شمارهٔ ۱۰۵بسته بر قتل من آن ترک جفا پیشه کمر
همه‌ی غزلیات ←

افسر کرمانی درباره‌ی افسر کرمانی

میرزا مهدی‌قلی‌خان کرمانی ملقب به «افسر کرمانی» از شاعران و خوشنویسان ایرانی سدهٔ سیزدهم قمری بود. پدر او ابوالقاسم كرباسی كه از بازرگانان خراسان بود، در سفری به كرمان دختری از آن دیار را به همسری برگزید و افسر، یگانه فرزند آنان در آنجا زاده شد. افسر در زادگاه خود نشو و نما یافت و نزد بزرگان آنجا علوم دینی، حكمت، منطق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.