پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۶

هرگز نیامده است و نیاید ز ما غلط

ما و گله ز خوی تو کذب، افترا، غلط

وصف لطافت تو همین بس که می کند

با بوی گل غبار رهت را صبا غلط

بایست جاد دل به تو جان داد و آرمید

کردند بیدلان تو در ابتدا غلط

اجزای کین و جور تو پا تا به سر صحیح

اوراق مهر و لطف تو سر تا بپا غلط

فرسنگها به یک قدم از ره فتاده دور

بنهاده در طریق وفا هر که پا غلط

جویا هر آنچه در حق ما گفته است غیر

واهی، دروغ بیهده، پا در هوا، غلط

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۸غیر از دلم که بی تو در او گشته داغ جمع
  2. شمارهٔ ۷۸۹بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
  3. شمارهٔ ۷۹۰میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق
  4. شمارهٔ ۷۹۱هر سبزه سراپای زبانست در این باغ
  5. شمارهٔ ۷۹۲گر نیست آفتاب برین در کمین برف
  6. شمارهٔ ۷۹۳ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف
  7. شمارهٔ ۷۹۴جمله عالم را هویدا کرد عشق
  8. شمارهٔ ۷۹۵هر که بگشاید زبان نطق بیجا پیش خلق
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.