پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۹۰

میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق

حسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق

در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی است

گو نباشد بر سر خاکم پس از مردن خلق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۹۲گر نیست آفتاب برین در کمین برف
  2. شمارهٔ ۷۹۳ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف
  3. شمارهٔ ۷۹۴جمله عالم را هویدا کرد عشق
  4. شمارهٔ ۷۹۵هر که بگشاید زبان نطق بیجا پیش خلق
  5. شمارهٔ ۷۹۶رفتم اما بی تو بس بی طاقتم داد از فراق
  6. شمارهٔ ۷۹۷در کسب هوا کوش که آزاد کند مشک
  7. شمارهٔ ۷۹۸لعل لب او راست ز رنگین سخنی رنگ
  8. شمارهٔ ۷۹۹در راه شوق جانان عزم سفر مبارک
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.