شمارهٔ ۵۷۰

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۵۷۲چون شدم از خویش ره در بزم یارم داده اند
2. شمارهٔ ۵۷۳سرو من چون به سر شوخی انداز آمد
3. شمارهٔ ۵۷۴می‌رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود
4. شمارهٔ ۵۷۵می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد
5. شمارهٔ ۵۷۶شکست از جوش غم بازار رنگم ناله پیدا شد
6. شمارهٔ ۵۷۷نه تنها بی تو رنگ از روی گل آزاد برخیزد
7. شمارهٔ ۵۷۸عاقلان موعظه را زیب ده هوش کنند
8. شمارهٔ ۵۷۹ز چشمم جز سرشک لعل‌گون بیرون نمی‌آید