پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۷۶

شکست از جوش غم بازار رنگم ناله پیدا شد

به خود پیچید آهم شعلهٔ جواله پیدا شد

سرشکم آب و رنگ خون حسرت گشت بی‌رویت

به خون غلتید آهم بی‌تو داغ لاله پیدا شد

تب عشقش ز بس بی‌تاب دارد خاطر جویا

نگاه گرم کردم بر لبش تبخاله پیدا شد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷۸عاقلان موعظه را زیب ده هوش کنند
  2. شمارهٔ ۵۷۹ز چشمم جز سرشک لعل‌گون بیرون نمی‌آید
  3. شمارهٔ ۵۸۰لاله آسا هر که در عشق تو خون آشام شد
  4. شمارهٔ ۵۸۱بی تو چشمم حلقهٔ گلدام حیرانی مباد
  5. شمارهٔ ۵۸۲زفن خویش نفعی اهل فن هرگز نمی یابد
  6. شمارهٔ ۵۸۳کس به سعی از پای دل زنجیر نتواند گشود
  7. شمارهٔ ۵۸۴بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود
  8. شمارهٔ ۵۸۵سرخی از لعل تو زایل به مکیدن نشود
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.