پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۴۳۵

هر گه پی بیداد غمت چنگ برآورد

یاقوت صفت خون زدل سنگ برآورد

صد رنگ هوس را زمحبتکدهٔ دل

یک رنگی عشق تو به نیرنگ برآورد

صد شکر ز نیروی قوی بازوی عجزم

خشم از دل او چون شرر از سنگ برآورد

وحشت چو رفیق سفر بی خودیم شد

از تندروی گرد زفرسنگ برآورد

یاد گل روی تو که هر لحظه به رنگیست

خون دلم از دیده به صد رنگ برآورد

داغ جگر لالهٔ خونین شد و سرزد

آهی که زدرد تو دل سنگ برآورد

لبریز فغان شد زغمت سینهٔ جویا

قانون دل از دست چو آهنگ برآورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳۷به مردن کی جدا عاشق از آن بی‌باک می‌گردد
  2. شمارهٔ ۴۳۸چنان از اضطرابم خوش دل آن خودکام می گردد
  3. شمارهٔ ۴۳۹چنان در سینه آتش عشق آن مست هوس ریزد
  4. شمارهٔ ۴۴۰کمندانداز شوخی همچو آن گیسو نمی‌باشد
  5. شمارهٔ ۴۴۱بی قراران ترا تا خلعت جان داده اند
  6. شمارهٔ ۴۴۲گر سری در محفل آن چهره گلناری کشد
  7. شمارهٔ ۴۴۳چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید
  8. شمارهٔ ۴۴۴با زخم ما مباد کسی مرهمی کند
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.