پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۳۹۱

سهل باشد دل گر آن چشم سیه دزدیده است

داغ از بیداد او کز من نگه دزدیده است

کار دست انداز حسن او زبس بالا گرفت

بارها خورشید را از سر کله دزدیده است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۹۳ابروست که بر چهرهٔ دلدار بلند است
  2. شمارهٔ ۳۹۴دیدم کلاه ابروی آن کجکلاه کج
  3. شمارهٔ ۳۹۵شد در آگاهی یکی صد زو دل دانا چو موج
  4. شمارهٔ ۳۹۶ریزد از هر حلقهٔ آن زلف عنبر بار کج
  5. شمارهٔ ۳۹۷دل زند پهلو به نور وادی ایمن چو صبح
  6. شمارهٔ ۳۹۸با صفای سینه دایم توامانم همچو صبح
  7. شمارهٔ ۳۹۹هر کس شود اسیر تو بالا بلند شوخ
  8. شمارهٔ ۴۰۰نوبهار است و شد از بسکه فراوان گل سرخ
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.