پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۰

خامشی با وضع شوخ آن صنم پیوسته است

با لبش از جوش شیرینی بهم پیوسته است

حلقه های چشم ارباب نظر با یکدگر

در سر کوی تو چون نقش قدم پیوسته است

شد ترا از گریه ام چشم ترحم اشکریز

روز باران سرشکم نم به نم پیوسته است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۲هیچگه بی پیچ و تاب این جسم غم فرسوده نیست
  2. شمارهٔ ۲۸۳خوش است بوسه بر آن لعل خط دمیده خوش است
  3. شمارهٔ ۲۸۴به آب و تاب حسنش عشقباز است
  4. شمارهٔ ۲۸۵تا چمن از جلوه ات رشک جنان گردیده است
  5. شمارهٔ ۲۸۶رفتن از خویش به یادش سفر مردان است
  6. شمارهٔ ۲۸۷چرخ خاکستری از آتش سودای من است
  7. شمارهٔ ۲۸۸شد دعای ناتوانان تا اجابت گاه راست
  8. شمارهٔ ۲۸۹از آن، شکفتگی ای بی تو گل به باغ نداشت
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.