پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۴

این ماه چارده که ترا در برابر است

حقا که پیش روی تو نادر برابر است

افشای عیب خود نکنی روبروی خلق

چون معصیت کنی که خدا در برابر است؟

آیینه خانه ای است جهان موسم بهار

هر سو که نگریم هوا در برابر است

ای حق طلب ز دامن حیدر مدار دست

آیینهٔ خدای نما در برابر است

آن دولتی که در طلبش عمرها گذشت

جویا هزار شکر مرا در برابر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۶هر که او با قامت خم گشته غافل خفته است
  2. شمارهٔ ۲۷۷کوکب بخت سیه روزان مدام افسرده است
  3. شمارهٔ ۲۷۸لعلت مرا به کام دل آب حیات ریخت
  4. شمارهٔ ۲۷۹تا نقاب از عارض آن سرو چمن پیرا گرفت
  5. شمارهٔ ۲۸۰خامشی با وضع شوخ آن صنم پیوسته است
  6. شمارهٔ ۲۸۱صبحدم خار چمن دامان آن دلجو گرفت
  7. شمارهٔ ۲۸۲هیچگه بی پیچ و تاب این جسم غم فرسوده نیست
  8. شمارهٔ ۲۸۳خوش است بوسه بر آن لعل خط دمیده خوش است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.