شمارهٔ ۱۵۵

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۵۷از تف آه من بسان حباب
2. شمارهٔ ۱۵۸احمد مرسل که عالم جمله در تسخیر اوست
3. شمارهٔ ۱۵۹زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت
4. شمارهٔ ۱۶۰مست و بیخود شوخ من افتاده است
5. شمارهٔ ۱۶۱دل هجران زده از سیر گلستان سیر است
6. شمارهٔ ۱۶۲آبی ز دانهٔ عنب ای دل چشیدنی است
7. شمارهٔ ۱۶۳ترا کاری بجز جور و جفا نیست
8. شمارهٔ ۱۶۴رخ نمودی و جهانی به تماشا برخاست