شمارهٔ ۱۰۵۹

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۰۶۱زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهی
2. شمارهٔ ۱۰۶۲تا قیامت در شکنج دام زلف دلبری
3. شمارهٔ ۱۰۶۳دل دیوانهٔ عشق تو از هر قطرهٔ خونی
4. شمارهٔ ۱۰۶۴چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟
5. شمارهٔ ۱۰۶۵خوش آن رندی که مینا را به ساغر می کند خالی
6. شمارهٔ ۱۰۶۶شوی ز خویش چو بیگانه یار خود باشی
7. شمارهٔ ۱۰۶۷ز چشمت سرمه گرد وحشت آهوست پنداری
8. شمارهٔ ۱۰۶۸جز تو روشن نبود دیدهٔ بیخواب کسی