پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۶۱

زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهی

ساحل لب تشنه از دریا کند پهلو تهی

از نسیم حرف سرد این نصیحت پیشگان

شمع بزم ما مباد از ما کند پهلو تهی

شهرتش چون قاف بر اطراف عالم می دود

همچو عنقا آنکه از دنیا کند پهلو تهی

در هراسند اهل دل از صحبت دیوانگان

بحر از سیلاب از آن جویا کند پهلو تهی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۶۳دل دیوانهٔ عشق تو از هر قطرهٔ خونی
  2. شمارهٔ ۱۰۶۴چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟
  3. شمارهٔ ۱۰۶۵خوش آن رندی که مینا را به ساغر می کند خالی
  4. شمارهٔ ۱۰۶۶شوی ز خویش چو بیگانه یار خود باشی
  5. شمارهٔ ۱۰۶۷ز چشمت سرمه گرد وحشت آهوست پنداری
  6. شمارهٔ ۱۰۶۸جز تو روشن نبود دیدهٔ بیخواب کسی
  7. شمارهٔ ۱۰۶۹اگر تن را نه در اول ز بالیدن نگهداری
  8. شمارهٔ ۱۰۷۰کشید شور جنونم سوی بیابانی
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.