پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۵۶

ای من فدای نام تو یا مرتضی علی

من بندهٔ غلام تو یا مرتضی علی

برگشت آفتاب به حکم تو بارها

گردد فلک به کام تو یا مرتضی علی

سر تا بپای گوش شود همچو گل کلیم

تا بشنود کلام تو یا مرتضی علی

ریزم چو غنچه می به گریبان اهل حشر

گردم چو مست جام تو یا مرتضی علی

جویا مرا چه حد که زنم لاف بندگی

شاهان همه غلام تو یا مرتضی علی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵۸ز هجرت پیکرم خواب فراموش است پنداری
  2. شمارهٔ ۱۰۵۹چه خواهد شد دمی با غنچه هم‌آواز اگر باشی
  3. شمارهٔ ۱۰۶۰خود را چو زخود جدا بیابی
  4. شمارهٔ ۱۰۶۱زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهی
  5. شمارهٔ ۱۰۶۲تا قیامت در شکنج دام زلف دلبری
  6. شمارهٔ ۱۰۶۳دل دیوانهٔ عشق تو از هر قطرهٔ خونی
  7. شمارهٔ ۱۰۶۴چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟
  8. شمارهٔ ۱۰۶۵خوش آن رندی که مینا را به ساغر می کند خالی
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.