جنید شیرازی
شمارهٔ ۴۶
آمد اینک رمضان از پی بی‌قیدان باش
چند روزی دگر از عمر چو گل خندان باش
پیش‌تر زآن که در می‌کده ها دربندند
خانه را وقف حریفان کن و دربندان باش
باده با قند لب یار گرت دست دهد
جام عشرت زن و بر عادت برقندان باش
در شب نیمه گر از وصل براتی یابی
از پی ساز و طرب هم‌چو خردمندان باش
دام بستان ز بی‌عیش چو آمد رمضان
باز در خانه قاضی شو و در زندان باش
کس چه داند که پس از عهد چه خواهد بودن
محتسب گو تو در این مسئله پایندان باش