پرش به محتوای اصلی
جنید شیرازی جنید شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۳

نامه سیه کرده‌ایم بار خدایا ببخش

عمر تبه کرده‌ایم بار خدایا ببخش

جرم و خطا کرده‌ایم ترک وفا کرده‌ایم

بس که جفا کرده‌ایم بار خدایا ببخش

خسته‌دلیم از گناه نامه سراسر سیاه

عمر به غفلت تباه بار خدایا ببخش

در طمع هر خسی در شده با هر کسی

کرده گناهان بسی بار خدایا ببخش

عاصی و بی‌چاره‌وار غم‌زده و شرمسار

بر درت آییم زار بار خدایا ببخش

ای تو ز هر عیب پاک ذلت یک مشت خاک

گر تو نبخشی چه پاک بار خدایا ببخش

گر چه منم بس لئیم هست عطایم عمیم

فضل نما ای کریم بار خدایا ببخش

ای کرمت دست‌گیر لطف تو نعم النصیر

توبه ما در پذیر بار خدایا ببخش

دیده که در برگشود دل که دلیری نمود

جمله قضای تو بود بار خدایا ببخش

گر تو حمایت کنی لطف و عنایت کنی

کار کفایت کنی بار خدایا ببخش

گر چه (جنید) از نوید دست تهی شد چو بید

هم به تو دارد امید بار خدایا ببخش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵منم به جان و دل از حضرت اله خجل
  2. شمارهٔ ۶هر دم از شرم گنه ریزان شود آبم ز چشم
  3. شمارهٔ ۷گذشت عمر و نکردیم هیچ‌کار دریغ
  4. شمارهٔ ۸ای دل غافل زمان کار‌سازی کردن است
  5. شمارهٔ ۹مِسکنت پیشه کن که زیرا زود
  6. شمارهٔ ۱۰غم ایمان و خوف دینت نیست
  7. شمارهٔ ۱۱هر کس که با بلای خدا صبر کرده است
  8. شمارهٔ ۱۲بگذشت عمر و توشه ره برنداشتیم
همه‌ی غزلیات ←

جنید شیرازی درباره‌ی جنید شیرازی

معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهره‌مند شد و از او خرقهٔ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.