پرش به محتوای اصلی
جنید شیرازی جنید شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۲

شرمساریم ز عصیان تو یا رب توبه

چشم داریم بر احسان تو یا رب توبه

از تو فضل و کرم و بنده‌نوازی و ز ما

همه بی‌باکی و عصیان تو یا رب توبه

پرده ستر فروکرده تو بر ما و هنوز

ما مقیم در طغیان تو یا رب توبه

دست انعام و کرم لطف تو بگشوده و ما

سر برآورده به کفران تو یا رب توبه

ما مقصر که بنشناخته‌ایم از سر جهل

حق انعام فراوان تو یا رب توبه

شکر یک روز عطای تو نگفتیم چه سود

خورده روزی همه از خوان تو یا رب توبه

با چنان عهده عهدی که نکردند ملک

سرکشیدیم ز پیمان تو یا رب توبه

گر چه بودیم ز درگاه تو عمری غایب

بازگشتیم به فرمان تو یا رب توبه

چون (جنید) از سر زاری و تخشع گیرد

گوشه دامن غفران تو یا رب توبه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴دلم بسوخت ز فکرت دوای دل ز که جویم
  2. شمارهٔ ۵منم به جان و دل از حضرت اله خجل
  3. شمارهٔ ۶هر دم از شرم گنه ریزان شود آبم ز چشم
  4. شمارهٔ ۷گذشت عمر و نکردیم هیچ‌کار دریغ
  5. شمارهٔ ۸ای دل غافل زمان کار‌سازی کردن است
  6. شمارهٔ ۹مِسکنت پیشه کن که زیرا زود
  7. شمارهٔ ۱۰غم ایمان و خوف دینت نیست
  8. شمارهٔ ۱۱هر کس که با بلای خدا صبر کرده است
همه‌ی غزلیات ←

جنید شیرازی درباره‌ی جنید شیرازی

معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهره‌مند شد و از او خرقهٔ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.