پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۳

تاکی این فریاد از دست دلم

نیست زین فریاد کردن حاصلم

تو چو سوسن ده زبانی بارهی

ورچه من باتو چو غنچه یکدلم

گفتی از دست غمم کس جان نبرد

از توام این نکته بس گر عاقلم

جان همیخواهی بدین کاراندرم

تا نپنداری که من زان غافلم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۵وای من از دست دل کو نیست در فرمان من
  2. شمارهٔ ۱۳۶لحظه آن سنبل از گل وا فکن
  3. شمارهٔ ۱۳۷خون شد زفرقت تو دل مهربان من
  4. شمارهٔ ۱۳۸برو ای یار دلارام برو
  5. شمارهٔ ۱۳۹سخن بی غرض از من بشنو
  6. شمارهٔ ۱۴۰ای زگرد ماه مشگ آویخته
  7. شمارهٔ ۱۴۱دلم بستان و آنگه عشوه میده
  8. شمارهٔ ۱۴۲رخ برون از پس نقاب مده
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.