پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۰

چیست دولت، صحبت صاحب‌دلان دریافتن

یا حضور دوستان مهربان دریافتن

روی جانان را که ذوق جان مشتاقان از اوست

وصل بی یک انتظاری یا گمان دریافتن

سایه‌های بید بر آب روان فصل بهار

در میان بوستان با دوستان دریافتن

فرصت روز جوانی را غنیمت می‌شمار

دولت جاوید باشد آن زمان دریافتن

آب حیوان معانی را به شب‌خیزی طلب

زان که بی ظلمت میسر نیست آن دریافتن

از محبت باز جان را قوت پرواز بخش

تا بر او آسان نماید آشیان دریافتن

هر چه داری پیشکش کن بر در ایوان شاه

حضرت سلطان نخواهی رایگان دریافتن

روی جانان را زمین و آسمان آیینه‌اند

کو نظر تا عکس رویش را توان دریافتن

ای همام از نور روی او اگر بینا شوی

عالم جان را توانی زین جهان دریافتن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۲ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدن
  2. شمارهٔ ۱۶۳در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدن
  3. شمارهٔ ۱۶۴ملامت می‌کند دشمن مرا در عشق ورزیدن
  4. شمارهٔ ۱۶۵عجب باشد تن از جان آفریدن
  5. شمارهٔ ۱۶۶تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکن
  6. شمارهٔ ۱۶۷ترک مه پیکر من تا که برفت از بر من
  7. شمارهٔ ۱۶۸ای سواد زلف تو سودای من
  8. شمارهٔ ۱۶۹بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بین
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.