حزین لاهیجی
شمارهٔ ۹۵
روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشت
هر جای دل که دست نهادم، خدنگ داشت
می خواستم که خرقه به ساغر بیفشرم
ضعف خمار، دست مرا زیر سنگ داشت
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۹۷مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
- شمارهٔ ۹۸خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است
- شمارهٔ ۹۹تا بود داغها، دل آزرده حال داشت
- شمارهٔ ۱۰۰کاو کاو مژه ی من به جگر خون نگذاشت
- شمارهٔ ۱۰۱تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشت
- شمارهٔ ۱۰۲دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
- شمارهٔ ۱۰۳در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشت
- شمارهٔ ۱۰۴بیگانگی، به مشرب ما آشناتر است
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.