پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۹۹

تا بود داغها، دل آزرده حال داشت

این مرغ پرشکسته، چمن زیر بال داشت

در گلشن از جمال تو، ای آفتاب روی

شبنم نبود، گل عرق انفعال داشت

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۰۱تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشت
  2. شمارهٔ ۱۰۲دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
  3. شمارهٔ ۱۰۳در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشت
  4. شمارهٔ ۱۰۴بیگانگی، به مشرب ما آشناتر است
  5. شمارهٔ ۱۰۵غافل که سینه، آتش آهن گداز داشت
  6. شمارهٔ ۱۰۶آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
  7. شمارهٔ ۱۰۷ایّام غمم، مرا بهار است
  8. شمارهٔ ۱۰۸به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکست
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.