شمارهٔ ۱۰۳

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۰۵غافل که سینه، آتش آهن گداز داشت
2. شمارهٔ ۱۰۶آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
3. شمارهٔ ۱۰۷ایّام غمم، مرا بهار است
4. شمارهٔ ۱۰۸به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکست
5. شمارهٔ ۱۰۹نشئهٔ فیض، در آب و گِل درویشان است
6. شمارهٔ ۱۱۰همدم سنجیده گفتاران، لب پیمانه است
7. شمارهٔ ۱۱۱هر سو که بود میل تو، جای تو همان است
8. شمارهٔ ۱۱۲دیوانه، عاقلانه به هامون گریخته ست