شمارهٔ ۱۰۹

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۱۱هر سو که بود میل تو، جای تو همان است
2. شمارهٔ ۱۱۲دیوانه، عاقلانه به هامون گریخته ست
3. شمارهٔ ۱۱۳بر لبم حرف دهان تنگ یار افتاده است
4. شمارهٔ ۱۱۴روشن از حیرت دل شد که دلارایی هست
5. شمارهٔ ۱۱۵بال و پر گر به اسیری نبود پروا نیست
6. شمارهٔ ۱۱۶طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیست
7. شمارهٔ ۱۱۷چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
8. شمارهٔ ۱۱۸زاهد خمیده است چو چنگ و ملول نیست