پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۱۷

چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست

داغم که حسن لاله رخان، دلنواز نیست

یک ره به تربتم قدمی می توان گذاشت

من خاک راه گشته ام، این وقت ناز نیست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۱۹مستمع گر نکند فهم، غم اینم نیست
  2. شمارهٔ ۱۲۰مدتی شد که در این بزم سخن سازی نیست
  3. شمارهٔ ۱۲۱پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیست
  4. شمارهٔ ۱۲۲نتوانست به موی کمر یار آویخت
  5. شمارهٔ ۱۲۳بی باده سیه مست، شب از یاسمن کیست؟
  6. شمارهٔ ۱۲۴این داغ دلفروز ندانم چراغ کیست؟
  7. شمارهٔ ۱۲۵دو نان، به دل زنند سنان از زبان بحث
  8. شمارهٔ ۱۲۶دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی‌گنجد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.