پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۲۰

مدتی شد که در این بزم سخن سازی نیست

گوش چندان که دهم، زمزمه پردازی نیست

یا رب از زخم دلم زحمت مرهم بردار

غیر این روزنهٔ فیض، در بازی نیست

آنکه یک عمر، در این تنگ قفس داشت مرا

گیرم آزاد کند، قوت پروازی نیست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۲۲نتوانست به موی کمر یار آویخت
  2. شمارهٔ ۱۲۳بی باده سیه مست، شب از یاسمن کیست؟
  3. شمارهٔ ۱۲۴این داغ دلفروز ندانم چراغ کیست؟
  4. شمارهٔ ۱۲۵دو نان، به دل زنند سنان از زبان بحث
  5. شمارهٔ ۱۲۶دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی‌گنجد
  6. شمارهٔ ۱۲۷ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
  7. شمارهٔ ۱۲۸کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا دارد؟
  8. شمارهٔ ۱۲۹عشق در سینهٔ من، لاله‌ستان‌ها دارد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.