پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۲۱

پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیست

داند که چاک سینهٔ ما شاهراه کیست

هر کوچه ز انتظار تو، تار نظاره ای ست

هر جاده در ره تو، گریبان پاره ای ست

چون موج، سرگران گذرم ز آب زندگی

در سایهٔ قد تو،که عمر دوباره ای ست

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۲۳بی باده سیه مست، شب از یاسمن کیست؟
  2. شمارهٔ ۱۲۴این داغ دلفروز ندانم چراغ کیست؟
  3. شمارهٔ ۱۲۵دو نان، به دل زنند سنان از زبان بحث
  4. شمارهٔ ۱۲۶دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی‌گنجد
  5. شمارهٔ ۱۲۷ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
  6. شمارهٔ ۱۲۸کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا دارد؟
  7. شمارهٔ ۱۲۹عشق در سینهٔ من، لاله‌ستان‌ها دارد
  8. شمارهٔ ۱۳۰سامان پریشان دلی اندوخته دارم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.