شمارهٔ ۱۳۰

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۳۲ز بی‌مهریّ او، داغم چراغ مرده‌ای دارد
2. شمارهٔ ۱۳۳شوریده سرم، طرهٔ پیچان تو دارد
3. شمارهٔ ۱۳۴شکرخند دلم خواهش ز لعل میْ‌کشی دارد
4. شمارهٔ ۱۳۵گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان دارد
5. شمارهٔ ۱۳۶دگر خونابه دل، دیده را آلودنی دارد
6. شمارهٔ ۱۳۷تپش سینهٔ ما، بانگ درایی دارد
7. شمارهٔ ۱۳۸عمر گذران، فکر مه و سال ندارد
8. شمارهٔ ۱۳۹با داغ محبت، دل دیوانه نسازد