شمارهٔ ۱۳۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۳۴شکرخند دلم خواهش ز لعل میْ‌کشی دارد
2. شمارهٔ ۱۳۵گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان دارد
3. شمارهٔ ۱۳۶دگر خونابه دل، دیده را آلودنی دارد
4. شمارهٔ ۱۳۷تپش سینهٔ ما، بانگ درایی دارد
5. شمارهٔ ۱۳۸عمر گذران، فکر مه و سال ندارد
6. شمارهٔ ۱۳۹با داغ محبت، دل دیوانه نسازد
7. شمارهٔ ۱۴۰شراب خون من، آن مست را مخمور می‌سازد
8. شمارهٔ ۱۴۱مریض زهد را آن روی آتشناک می‌سازد