شمارهٔ ۱۳۹

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۴۱مریض زهد را آن روی آتشناک می‌سازد
2. شمارهٔ ۱۴۲ز افسانه کی به شب، مژهٔ ما به هم رسد؟
3. شمارهٔ ۱۴۳هرکس که نظر باز به آن زلف دوتا شد
4. شمارهٔ ۱۴۴سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزد
5. شمارهٔ ۱۴۵رنگت به خون لاله، قدح در خمار زد
6. شمارهٔ ۱۴۶شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
7. شمارهٔ ۱۴۷بلاکش عاشقی کو با غم جانانه می‌سازد
8. شمارهٔ ۱۴۸نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزد