شمارهٔ ۱۴۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۴۴سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزد
2. شمارهٔ ۱۴۵رنگت به خون لاله، قدح در خمار زد
3. شمارهٔ ۱۴۶شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
4. شمارهٔ ۱۴۷بلاکش عاشقی کو با غم جانانه می‌سازد
5. شمارهٔ ۱۴۸نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزد
6. شمارهٔ ۱۴۹قاصد سخنی از لب یارم نرسانید
7. شمارهٔ ۱۵۰آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
8. شمارهٔ ۱۵۱آتشی گرمتر از آتش محرومی نیست