پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۴۴

سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزد

گلوی این نی، از شیرینی گفتار می‌سوزد

دل از خامی چرا بندم، به برق عمر مستعجل؟

نفس در سینه‌ام، از گرمی رفتار می‌سوزد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۴۶شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
  2. شمارهٔ ۱۴۷بلاکش عاشقی کو با غم جانانه می‌سازد
  3. شمارهٔ ۱۴۸نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزد
  4. شمارهٔ ۱۴۹قاصد سخنی از لب یارم نرسانید
  5. شمارهٔ ۱۵۰آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
  6. شمارهٔ ۱۵۱آتشی گرمتر از آتش محرومی نیست
  7. شمارهٔ ۱۵۲به دنیا قدر ارباب مذلت بیش می‌باشد
  8. شمارهٔ ۱۵۳در طمع، کام دل بی بصران می باشد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.