شمارهٔ ۱۴۱

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۴۳هرکس که نظر باز به آن زلف دوتا شد
2. شمارهٔ ۱۴۴سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزد
3. شمارهٔ ۱۴۵رنگت به خون لاله، قدح در خمار زد
4. شمارهٔ ۱۴۶شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
5. شمارهٔ ۱۴۷بلاکش عاشقی کو با غم جانانه می‌سازد
6. شمارهٔ ۱۴۸نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزد
7. شمارهٔ ۱۴۹قاصد سخنی از لب یارم نرسانید
8. شمارهٔ ۱۵۰آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند