پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۳۵

گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان دارد

خدا از چشم این شب‌زنده‌داران در امان دارد

جهان افسرده است، اسباب عشرت از که می‌جویی؟

ز خامی، حرص پندارد، تنور سرد نان دارد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۳۷تپش سینهٔ ما، بانگ درایی دارد
  2. شمارهٔ ۱۳۸عمر گذران، فکر مه و سال ندارد
  3. شمارهٔ ۱۳۹با داغ محبت، دل دیوانه نسازد
  4. شمارهٔ ۱۴۰شراب خون من، آن مست را مخمور می‌سازد
  5. شمارهٔ ۱۴۱مریض زهد را آن روی آتشناک می‌سازد
  6. شمارهٔ ۱۴۲ز افسانه کی به شب، مژهٔ ما به هم رسد؟
  7. شمارهٔ ۱۴۳هرکس که نظر باز به آن زلف دوتا شد
  8. شمارهٔ ۱۴۴سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.