شمارهٔ ۱۳۴

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۳۶دگر خونابه دل، دیده را آلودنی دارد
2. شمارهٔ ۱۳۷تپش سینهٔ ما، بانگ درایی دارد
3. شمارهٔ ۱۳۸عمر گذران، فکر مه و سال ندارد
4. شمارهٔ ۱۳۹با داغ محبت، دل دیوانه نسازد
5. شمارهٔ ۱۴۰شراب خون من، آن مست را مخمور می‌سازد
6. شمارهٔ ۱۴۱مریض زهد را آن روی آتشناک می‌سازد
7. شمارهٔ ۱۴۲ز افسانه کی به شب، مژهٔ ما به هم رسد؟
8. شمارهٔ ۱۴۳هرکس که نظر باز به آن زلف دوتا شد