حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۱۸
زاهد خمیده است چو چنگ و ملول نیست
یک تار موی بر تن او بی اصول نیست
دارد ز مرشدان طریقت، خلیفه ها
ایمن به شهرها نتوان شد که غول نیست
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۲۰مدتی شد که در این بزم سخن سازی نیست
- شمارهٔ ۱۲۱پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیست
- شمارهٔ ۱۲۲نتوانست به موی کمر یار آویخت
- شمارهٔ ۱۲۳بی باده سیه مست، شب از یاسمن کیست؟
- شمارهٔ ۱۲۴این داغ دلفروز ندانم چراغ کیست؟
- شمارهٔ ۱۲۵دو نان، به دل زنند سنان از زبان بحث
- شمارهٔ ۱۲۶دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی‌گنجد
- شمارهٔ ۱۲۷ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.