شمارهٔ ۱۰۴

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۰۶آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
2. شمارهٔ ۱۰۷ایّام غمم، مرا بهار است
3. شمارهٔ ۱۰۸به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکست
4. شمارهٔ ۱۰۹نشئهٔ فیض، در آب و گِل درویشان است
5. شمارهٔ ۱۱۰همدم سنجیده گفتاران، لب پیمانه است
6. شمارهٔ ۱۱۱هر سو که بود میل تو، جای تو همان است
7. شمارهٔ ۱۱۲دیوانه، عاقلانه به هامون گریخته ست
8. شمارهٔ ۱۱۳بر لبم حرف دهان تنگ یار افتاده است