پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۹۸

خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است

خاک درت، به چشمه ی حیوان برابر است

از شوخی نگاه تو آموختم سخن

هر نقطه ام، به چشم غزالان برابر است

خود را به چنگ لطمهٔ دنیا نیفکنی

این موجهٔ سراب، به طوفان برابر است

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۰۰کاو کاو مژه ی من به جگر خون نگذاشت
  2. شمارهٔ ۱۰۱تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشت
  3. شمارهٔ ۱۰۲دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
  4. شمارهٔ ۱۰۳در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشت
  5. شمارهٔ ۱۰۴بیگانگی، به مشرب ما آشناتر است
  6. شمارهٔ ۱۰۵غافل که سینه، آتش آهن گداز داشت
  7. شمارهٔ ۱۰۶آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
  8. شمارهٔ ۱۰۷ایّام غمم، مرا بهار است
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.