شمارهٔ ۹۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۹۹تا بود داغها، دل آزرده حال داشت
2. شمارهٔ ۱۰۰کاو کاو مژه ی من به جگر خون نگذاشت
3. شمارهٔ ۱۰۱تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشت
4. شمارهٔ ۱۰۲دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
5. شمارهٔ ۱۰۳در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشت
6. شمارهٔ ۱۰۴بیگانگی، به مشرب ما آشناتر است
7. شمارهٔ ۱۰۵غافل که سینه، آتش آهن گداز داشت
8. شمارهٔ ۱۰۶آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت